Raadslidmaatschap
Donderdag 18 Februari 2010Wie wil er nou raadslid worden? Toegegeven, je mag wel eens mee met een leuk uitstapje en de kans bestaat natuurlijk altijd dat je de Koningin of haar Commissaris een keer en hand mag geven, maar over het algemeen is het geen pretje. Om te beginnen doe je het nooit goed. Dat kan natuurlijk ook niet anders, want als raadslid heb je het nu eenmaal niet voor het zeggen. Je kunt vol goede moed en plannen aan een raadsperiode beginnen, maar tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren in de vorm van andere raadsleden, die ook hun plannen willen doorvoeren. En de meeste plannen overstijgen de vier jaar die een raadsperiode nu eenmaal duurt, dus een raadslid kan ook weinig anders dan het schip van staat zo goed mogelijk op de rails houden. Na vier jaar wordt dan vooral gekeken naar wat je niet hebt bereikt en wijst de steeds onvoorspelbaarder kiezer een andere vertegenwoordiger aan.
Als die kiezer je nou maar gewoon een beetje in alle rust je werk liet doen, was het nog wel te verhapstukken. Maar steeds vaker verschijnen er ingezonden brieven en commentaren op internetforums waarin goedbedoelende raadsleden het vuur na aan de schenen wordt gelegd. De burger trekt met opgestoken stekels ten strijde, controleert en becommentarieert elke uitspraak, liefst in niet mis te verstane dreigende bewoordingen. Onderzoek heeft onlangs uitgewezen dat een groot deel van de raadsleden in Nederland de bemoeienis van de burger, hoe goed bedoeld ook, vooral als een last ziet. Democratische processen, vastgelegd in de wet en door de tijd getoetst, komen onder druk te staan en raadsleden voelen zich voortdurend op de vingers gekeken. En dat is voor niemand prettig.
Voor het geld hoef je het in ieder geval niet te doen, want de beloning is maar magertjes als je ziet hoeveel tijd je kwijt bent met het doorlezen van dikke ambtelijke stukken, vergaderen en je een mening vormen over onderwerpen waar je voor je raadslidmaatschap zelfs nog nooit van had gehoord. Van de zijlijn en achteraf commentaar leveren is makkelijk. Het wordt anders als je zelf keuzes moet maken.
Toch zijn er elke keer weer mensen te vinden die zich verkiesbaar willen stellen. Steeds weer zijn er mensen die het algemeen belang boven het eigen belang willen stellen en hopen als politicus enig gewicht in de schaal te kunnen leggen en - wie weet - misschien wel een verandering te kunnen bewerkstelligen.
Straks, in het stemhokje, krijgen we een lijst met tientallen namen erop. Allemaal mensen die het beste met ons voorhebben en die zich bereid tonen zich vier jaar lang in te zetten voor de publieke zaak. De moeite waard dus om ze serieus te bekijken en met overleg een keus te maken.
reageer