De Stemmenrover
Donderdag 11 Februari 2010 De Stemmenrover is het kwade genius uit het gelijknamige verhaal van Suske en Wiske, samen met De Brullende Berg een van de topstukken uit de reeks en het eerste van een trilogie. Een verhaal vol magie en verlaten torens, een roversbende en een vergeten rijk in een ver Oosters land. En dit alles doorspekt met de onmiskenbaar Antwerpse humor van Willy Vandersteen. De gemaskerde Stemmenrover hult zich in een zwarte kimono, zodat ook de lezers niet weten wie hij is voor hij door de doortastende helden als oplichter aan de kaak wordt gesteld en alles nog op zijn pootjes terecht komt.Vandersteen zou Vandersteen niet zijn als onder het vermakelijke oppervlak van de dagstroken uit De Standaard geen diepere, maatschappijkritische boodschap schuilging. Oplettende lezers zullen in het verhaal van de stemmenrover lezen hoe de grootste schreeuwlelijk het voor het zeggen krijgt als de stem des volks zwijgt. Dan zijn overheid en onderwereld aan zijn willekeur overgeleverd, met alle gevolgen van dien. Want wat de man in de zwarte kimono ook voor ogen heeft, het belooft niet veel goeds.
Maar hij mag dan in staat om op slinkse wijze het volk hun stem te ontfutselen, daar heeft hij niets aan zonder de stem van het geweten, die vrijwillig moet worden afgestaan. En daar wringt in het verhaal de schoen. Een stem is maar een stem (hoewel in jezelf praten lastig is zonder), maar voor het verkrijgen van de stem van het geweten is list en bedrog nodig, vleierij en loze beloftes. De stemmenrover trekt alle registers open en belooft gouden bergen, maar zelfs als hij ten koste van alles de stem van het geweten in handen krijgt, geeft deze zich nog niet zonder slag of stoot gewonnen.
Dan ontpopt de zwarte kimono zich als de wreedaard die hij feitelijk is, maar wordt gelukkig bijtijds als oplichter aan de kaak gesteld, zodat de echte machthebbers kunnen ingrijpen en hem het land uitschoppen.
De onderliggende gedachte die Vandersteen in het voorjaar van 1957 in het verhaal stopte, is duidelijk: laat je stem horen als het nodig is en laat daarbij vooral de stem van het geweten spreken. Gelukkig loopt het allemaal goed af, want zoals de pay-off van het verhaal stelt: probeer maar eens naar de stembus te gaan zonder stem.
reageer